Wykładziny dywanowe są jednym z najbardziej popularnych materiałów podłogowych, stosowanych zarówno w budownictwie mieszkaniowym, jak i obiektach użyteczności publicznej. W skali popularności wykładzin podłogowych zajmują one czołowe miejsce.

Podstawowe zalety użytkowe wykładzin dywanowych to: wyłapywanie drobnego kurzu, tłumienie hałasu, izolacja termiczna, komfort chodzenia i amortyzacja przy upadku oraz piękno i estetyka.

Zdecydowana większość produkcji dywanowych wykładzin podłogowych jest oparta na włóknach syntetycznych takich jak poliamid, polipropylen, poliakryl czy poliester. W stosunkowo niewielkim stopniu używa się w produkcji włókien naturalnych typu wełna czy bawełna.

Wykładziny rulonowe
Wykładziny dywanowe różnią się między sobą rodzajem okrywy włosowej. Najogólniej można podzielić je na pętelkowe, welurowe i mieszane.

Aby zwiększyć walory użytkowe, wykładziny dywanowe są poddawane różnego rodzaju procesom chemicznym. Głównie dotyczy to tych wykładzin, które są przeznaczone do eksploatacji w szczególnych warunkach (np. obiekty użyteczności publicznej, hotele, pensjonaty, banki itp.) Dzięki takim zabiegom zwiększa się odporność wykładzin na zabrudzenia, zwiększa się antystatyczność wykładzin oraz trudnopalność. Dodatkowo wykładziny mogą być zabezpieczone przeciw molom czy też przeciw mikrobom i roztoczom.

Wykładziny dywanowe ze względu na parametry techniczne możemy podzielić na trzy grupy: domowe, obiektowe i hotelowe.

• Wykładziny domowe są odporne na małe lub średnie natężenie ruchu charakterystyczne dla pomieszczeń mieszkalnych. Mają mniejszą gramaturę i zróżnicowaną wysokość runa.
   
• Wykładziny obiektowe charakteryzują się zwiększoną odpornością na użytkowanie, z reguły posiadają niskie runo, o wyższej gęstości w porównaniu z wykładzinami domowymi.
   
• Wykładziny hotelowe są wyjątkowo trwałe i odporne na duże natężenie ruchu. Charakteryzuje je większa gramatura i wysokość runa, dzięki czemu posiadają zdolności tłumienia akustycznego.